“Buru gaixotasuna duten pertsonen senideek etxeko bizikidetza kudeatzeko laguntza behar dute”

Lau pertsonatik batek noizbait buru nahasmenduren bat pairatuko du bizitzan zehar. Datu horrekin ekin zion Nekane Azuabarrena Agifeseko psikologoak atzo Usurbilgo Potxoenea kultur etxean eskainitako hitzaldiari. Izan ere, buru osasuna zaintzearen garrantziaz ohartarazten gaitu datu horrek. Azuabarrenaren hitzetan, norbere gaixotasuna onartzea da pauso zailenetako bat; “oso konplexua” izaten da buru gaixotasuna, sintomak eta horrek dakartzan eraginak ulertzea, “bai norberarentzat eta bai senideentzat”. Hortaz, aurrera ateratzeko “babes handia behar dute pertsona hauek, familiaren, lagunen, komunitatearen, profesionalen eta administrazioaren partetik”.

Eritasuna dutenek ez ezik, senide eta zaintzaileek ere laguntza handia behar dute prozesuan ahitu ez daitezen. Hitzaldira bertaratutako batzuek ahaideentzako talde-terapietan bizitako esperientzia aberasgarriaz mintzatu ziren. “Senideok prestakuntza handia behar dugu; geure frustrazio eta minak askatu eta ulertzen gaituzten pertsonekin elkarbatu behar ditugu. Niri oso baliagarriak izan zaizkit taldeko saio horiek neure emozioak eta nire ahizparekiko jarrera hobeto kudeatzen ikasteko”, adierazi zuen emakume batek.

Harremanak sendotzeko jarraibide batzuk
Bizikidetzan sor daitezkeen arazoei aurre egiteko oinarrizko jarraibide batzuk eskaini zituen Nekane Azuabarrenak. “Esate baterako, gure senideak haluzinazioak dituenean ez dugu bere esperientzia ukatu behar, berarentzat errealitatea baita. Gomendagarria da gu lasai agertzea, gaixotasunaren eraginak ondo ezagutzen ditugula transmititzea eta gertatzen denari buruz argi hitz egitea”.

Bestalde, Azuabarrenaren esanetan, familia barruan arauak ongi markatzea ezinbestekoa da, horiek laguntzen baitute bizitza normalizatua sustatzen. “Buru gaixotasuna duen pertsonak hasieran arau horiek errefusa ditzake, baina gizarteratzen eta ingurukoekin harreman hobeak edukitzen laguntzen diotela ulertzen duenean, onartu egiten ditu”.

Buruaz beste egiteko ideiak agertzen direnean ere, senide eta zaintzaileak lasaitasunez aritzea oso garrantzitsua dela adierazi zuen Agifeseko psikologoak. “Gertatzen zaiena ulertzen dugula jakinarazi behar diegu, eta laguntza profesionala eskatu”, gaineratu zuen.

Horrez gain, gaixotasuna duen pertsona gehiegi babestearekin kontuz ibiltzeko aholkatu zuen hizlariak, horrek menpekotasuna suspertzen delako. Azuabarrenaren aburuz, sendatze prozesuan aurrerapausoak emateko ezinbestekoa da, pixkanaka, nahasmendua duten pertsonek autonomia maila gehiago izan dezaten ahalbidetzea, beren bizi-proiektua aukeratu eta horren jabe egiten joan daitezen.

Ezinbestekoa, beraiengan sinestea
Agifesek Donostian duen Ibiltzen Benta Berri errehabilitazio psikosozialerako zentroko arduraduna da Nekane Azuabarrena, eta bertan izandako esperientzia baikorrez mintzatu zen. “Askok, denborarekin, euren egoera onartzen dute eta gaixotasunarekin bizitzen ikasten dute”. Zentro horretara joaten den neska baten hitzak irakurri zituen adibide moduan; izan ere, gaixotasunaren “jabe” bilakatu dela dio eta sintomak agertzen hasten direnean badaki horiek nola kontrolatu. “Gaixotasuna nire bizitzaren zati bat da, baina ez osoa”.

“Funtsezkoa da beraiengan sinestea, hobera egingo dutela pentsatzea, eta hori beraiei transmititzea”, azpimarratu zuen Azuabarrenak. “Beren bizitza berreskura dezakete; kasu askotan egiaztatu dugu hori profesionalok. Bizitza normalizatua eramatera irits daitezke, eta horretarako konfiantza eman behar diegu”.

Gehitu iruzkin berria

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web gune eta posta helbideak lotura bezala agertuko dira automatikoki.
  • Lineak eta paragrafoak automatikoki egiten dira.
CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.